خداجون شب بخیر....

ممنون.. امروز بیمار نبودم
ممنون.. امروز گرسنه نبودم
ممنون.. امروز بی خانمان نبودم
ممنون.. امروز در جنگ و ناامنی نبودم
ممنون.. امروز تصادف نکردم
ممنون ......

خلاصه ممنون ......

با اینکه کلی گناهکارم حتی لحظه ای به فکر رها کردنم نبودی..

شبت بخیر خدای مهربونم..

ممنون..
اگر فردا رو دیدم...

حال خوش یعنی چه
از خودم پرسیدم
و دلم پر شد از آواز بهار …
زندگی مال من است
من خدا را دارم
عشق را میفهمم
خوشیِ خاطره در حس من است!
حال خوب، این نفس رفته و برآمده است
این نگاهی كه در آئینه و آب
روشنی های تو را می بیند
و به پایان شب ایمان دارد
حال خوش یعنی من
به كسی مینازم ،
كه در آغوش و نوازش هایش ؛
جا برای همه هست!
من خدا را دارم
و دلم روشن از امیدِ شكفتن هایی ست
كه به اندوه خزان می تابد
حال خوش یعنی تو !
زندگی ، دوست ، نگاه ، شعر
و یك پنجرۂ بارانی
كه خدا می بارد
باورِ اینكه در این جای شلوغ
در هیاهوی نفس گیرِ زمین
دست من دست خداست …
حال خوش یعنی این ...

خدایا خشمم ، خشمم ، خشمم !
خودت دستم را بگیر که با خشمم خودم را بیشتر از این از تو دور نکنم .

خدایا از گذشتهایتـــــ بر من هم ببخش ،
 از صبوری هایتـــــ بر من هم عنایت کن ،  دستم را بگیر تا هنگام خشم مهربانے های تو را به یاد بیاورم .

و ببخشم آنگونه که تو هـــــزاران بار
 مرا بخشیده ای ....

دوستت دارم همیشه صبـــــورم...

نگران نباش
خدا می‌داند که چقدر سخت تلاش کرده‌ای

وقتی قلبت مملو از درد است،
وقتی احساس می‌کنی که زندگی‌ات ساکن و زمان در گذر است،
خدا انتظارت را می‌کشد ...

وقتی هیچ اتفاقی نمی‌افتد و تو ناامیدی،
و ناگاه دیدگاه روشنی در مقابلت آشکار شد،
و نوری از امید در دلت جرقه زد،
خدا در گوشت نجوا کرده است …

وقتی اوضاع روبه‌راه می‌شود و تو چیزی برای شکر کردن داری، خدا تو را بخشیده است …

وقتی که اتفاقات شیرین و دلچسبی رخ داد
خدا به تو لبخند زده است …

به یاد داشته باش هر کجا که هستی و هر احساسی که داری، خدا آن را می‌داند …
 

خداوندا ...
اراده ام را به زمان کودکی بازگردان
همان زمانی که برای یکبار ایستادن هزار بار می افتادم  ...
اما ناامید نمی شدم ...
تا بلاخره می توانستم به همه ثابت کنم که من می توانم ...
من اشرف مخلوقاتم و با اراده ای قوی در مسیر زندگی گام بر می دارم ...

سلام خـــــدای خوبم..

امشب کمے در دلم داشتم ناشکری میکردم ،

 انگار این من ، این خودم را نمیخواستم ،

 قرآن مبارکت را گشودم ، میدانی چه گفتے برایم ؟

 البته که تو دانای عالمی مهربانم .

گفتیے که تو بعد از خلقت انسان بر خود مرحبا گفته ای که بهترین آفرینندگانے.

 خدایا میشود کمکم کنیے تا بشوم آنکه تو برای خلقتش بر خودت آفـــــرین گفته ای...

میدانــــے که تنها نمیتوانم ،
 میشود باز هم دستانم را به محبتتــــ بگیری ؟

 میخواهم آن شوم که تو میخواهی

خدای خــــــــــوب من!
همان گونه که چشم هایم را از خواب بیدار میکنے
قلبم را نیز از غفلتـــــ بیدار کن...

و همان گونه که جهان را به نور صبح منور میگردانے
زندگی ام را به نور هدایت منور گردان

مهربانـــــم...
 پاکـــــ شدنِ گناهان
 نرمے  قلوب
بر طرف شدن غـــــم ها و
 آسان شدن کارها را برای خودم و تمامے دوستانم از تو خواستارم...

ای مهربان ترین مهربانان ..
ای پوشاننده عیبها...
شبم را با یادتـــــ بخیر کن ...

خدایا ...
از بد کردن آدمهایت شکایت داشتم به درگاهت
اما شکایتم را پس میگیرم ...
من نفهمیدم! فراموش کرده بودم که بدی را خلق کردی تا هر زمان که دلم گرفت از آدمهایت، نگاهم به تو باشد ...

گاهی فراموش میکنم که وقتی کسی کنار من نیست ،
معنایش این نیست که تنهایم ...
معنایش این است که همه را کنار زدی تا خودم باشم و خودت ...

با تو تنهایی معنا ندارد !
مانده ام تو را نداشتم چه میکردم ...!
دوستت دارم ، خدای خوب من ...